Αν το να έχεις «αυτοπεποίθηση» σημαίνει να εκτιμάς τον εαυτό σου, να πιστεύεις στον εαυτό σου, να εμπιστεύεσαι τις δυνατότητές σου, τότε αυτό που μπορεί να πει κανείς είναι ότι τα παιδιά το «μαθαίνουν» από νωρίς, από τον τρόπο που αντιμετωπίζονται μέσα στη οικογένεια. Τα παιδιά διαμορφώνουν άποψη για τον εαυτό τους καθρεφτιζόμενα στα μάτια των γονιών τους. Αυτή η εικόνα του εαυτού που διαμορφώνουν τα συνοδεύει σ’ όλη τους τη ζωή, αν δε μεσολαβήσουν νέες εμπειρίες και καταγραφές που να «σβήσουν» ή να αλλάξουν την αρχική αυτή εικόνα εαυτού.
Η αυτοπεποίθηση συνίσταται στην πίστη που έχει κάποιος στην ικανότητά του να πετυχαίνει τα πράγματα που θέτει ως στόχο. Μπορεί κανείς να έχει αυτοπεποίθηση σε έναν τομέα της ζωής του και να στερείται αυτοπεποίθησης σε άλλους. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να νιώθει πολλή αυτοπεποίθηση στη δουλειά του, αλλά να του λείπει σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ανάπτυξη και τη διατήρηση διαπροσωπικών σχέσεων.
Οι άνθρωποι δεν έχουν ή τους λείπει η αυτοπεποίθηση όχι γιατί είναι κακοί ή ανεπ αρκείς. Χάνουμε σταδιακά την αυτοεκτίμησή μας σαν αποτέλεσμα των αρνητικών σκέψεων που περνούν από το μυαλό μας. Δεν είναι ο τρόπος που είναι τα πράγματα, αλλά μερικές φορές ο τρόπος που τα βλέπουμε
https://docs.google.com/presentation/d/1TbXXquVnALoBaIVuNswvNekF45F4u-W2CZp3hQ03etA/edit?usp=sharing